Skip to main content

આકરું

આ ધારામાં વહેવું ઘણું આકરું છે,
કશું પણ ન કહેવું ઘણું આકરું છે.

બધા બુધ્ધિમાનોની વચ્ચે અહીં પર,
ખરેખર તો રહેવું ઘણું આકરું છે.

ભૂજાઓને બાંધી સમંદરમાં પડવું,
અને એમાં તરવું ઘણું આકરું છે.

સમજમાં ન આવે એવી વાત પર પણ,
સમાધાન કરવું ઘણું આકરું છે.

બાંધીને પાટા બધા જેમ આંખે ,
ચાલ્યા જ કરવું ઘણું આકરું છે.

મળે નૈ મથામણ પછી તોડ એના,
વિચારોમાં રહેવું ઘણું આકરું છે.

માંગ્યુ મરણ ”સ્તબ્ધ” મળતું નથી જ્યાં,
જીવતું ય રહેવું ઘણું આકરું છે.

Popular posts from this blog

હું, તમે ને આપણે

છોડ, કાંટા, ફૂલ તે શું ? હું, તમે ને આપણે સૂર્ય, તારા, ચંદ્ર તે શું ? હું, તમે ને આપણે રણ, આ રેતી, આ સમંદર, પર્વતો ને આ ઝરણ સિંહ, સસલાં, મોર તે શું ? હું, તમે ને આપણે તેજ, વાયુ, માટી ને આ આભ ને આ જલ બધું શૂન્ય જેવું શૂન્ય તે શું ? હું, તમે ને આપણે ઘર, આ ઘરની ભીંત, છત, બારી અને આ બારણાં થાંભલી, આ મોભ, તે શું ? હું, તમે ને આપણે વસ્ત્ર ને આ આભરણ ને આ સુગંધી દ્રવ્ય સૌ એ બધાનું કેન્દ્ર તે શું ? હું, તમે ને આપણે હું, તમે ને આપણેની આ લીલા છે, ખેલ છે ફોક, જુઠ્ઠું, વ્યર્થ તે શું ? હું, તમે ને આપણે

*તારી યાદ સૌ ભૂલી જાસે,*

*તારી યાદ સૌ ભૂલી જાસે,* *એક દિન જોજે  ભીંતમાં* *તસ્વીર તારી ઝૂલી જાસે,* *સમયના વહેતા પ્રવાહમાં,* *તારી યાદ સૌ ભૂલી જાસે,* *ભૂલકણા તારા ભાઈ સૌ* *ભાભીઓ ભૂલી જાસે,* *તારા કરેલા કામ સૌ,* *તારું નામ પણ ભૂલી જાસે,* *ભૂલસે તારા ભૂતકાળ ને* *તારી જાત પણ ભૂલી જાસે,* *છોળ સંસાર ની વાત તું,* *તારી માત પણ ભૂલી જાસે.* *આવ્યા'તા તારે આંગણે* *એ અતિથિ ભૂલી જાસે,* *તારા જન્મ અને મોતની,* *સૌ તિથિ પણ ભૂલી જાસે.* *ભૂલી જશે એ ભાઈબંધો* *જેને ડૂબતા નેં તેં તાર્યાં,* *સંતાન ભૂલસે સમય વહે,* *તારી ભાર્યા  પણ ભૂલી જાસે.*

એક સરીખી...

એક સરીખી...  નામ અલગ રાખ્યાં છે કિન્તુ પીડા મળતી એક સરીખી,  કોઇ મિલનથી, કોઇ વિરહમાં, આંખો રડતી એક સરીખી.  કોઇ સમયની રાહ જુએ ને કોઇ સમયથી ભાગ્યા કરતાં,  શૂળ બનીને વાગે કાંટા, કાય કણસતી એક સરીખી.  આજ ઉડીને અહીં આવી તો કાલ ઉડીને ત્યાં બેસી ગઈ,  મન્દિર હો યા મસ્જિદ હોવે, ચકલી ચણતી એક સરીખી.  સૂરજના આથમવા ટાણે શાંત સરોવર સામે બેઠો,  એ પણ ડૂબ્યો, હું પણ ડૂબ્યો, ચડતી પડતી એક સરીખી.  એક વખતની વાત નથી આ કાયમની છે લમણાંકૂટ,  હું વળગ્યો કે ઈચ્છા વળગી, વાત સળગતી એક સરીખી.