Skip to main content

કારણ


અહંમ અને અભિમાન પડતીનું કારણ છે
જ્ઞાન તણા ભંડારો ઉન્નતિ કેરા કારણ છે

મળે પ્રતિષ્ઠા કદી સન્માનનું આગમન છે
થતાં કલંકિત કદી ધિક્કાર તણાં દાન છે

બન્યા રાજકારણી વચનો તો ઉપહાર છે
નિભાવવાં તેને પછી કદી ક્યાં પરવાર છે

ધર્મને નામે કરાતા જગે ઝગડા અપાર છે
માનવ માનવના લોહી દુનિયામાં લાલ છે

માનવી માનવીમાં શાને વેરઝેર અપાર છે
સમયની શતરંજના પેદાઓની જ ચાલ છે

કેટલા કેટલા વિરોધાભાસની ભરમાર છે
ઈશ્વરને જરા પુછો શાને ભેદની ભરમાર છે

Popular posts from this blog

હું, તમે ને આપણે

છોડ, કાંટા, ફૂલ તે શું ? હું, તમે ને આપણે સૂર્ય, તારા, ચંદ્ર તે શું ? હું, તમે ને આપણે રણ, આ રેતી, આ સમંદર, પર્વતો ને આ ઝરણ સિંહ, સસલાં, મોર તે શું ? હું, તમે ને આપણે તેજ, વાયુ, માટી ને આ આભ ને આ જલ બધું શૂન્ય જેવું શૂન્ય તે શું ? હું, તમે ને આપણે ઘર, આ ઘરની ભીંત, છત, બારી અને આ બારણાં થાંભલી, આ મોભ, તે શું ? હું, તમે ને આપણે વસ્ત્ર ને આ આભરણ ને આ સુગંધી દ્રવ્ય સૌ એ બધાનું કેન્દ્ર તે શું ? હું, તમે ને આપણે હું, તમે ને આપણેની આ લીલા છે, ખેલ છે ફોક, જુઠ્ઠું, વ્યર્થ તે શું ? હું, તમે ને આપણે

*તારી યાદ સૌ ભૂલી જાસે,*

*તારી યાદ સૌ ભૂલી જાસે,* *એક દિન જોજે  ભીંતમાં* *તસ્વીર તારી ઝૂલી જાસે,* *સમયના વહેતા પ્રવાહમાં,* *તારી યાદ સૌ ભૂલી જાસે,* *ભૂલકણા તારા ભાઈ સૌ* *ભાભીઓ ભૂલી જાસે,* *તારા કરેલા કામ સૌ,* *તારું નામ પણ ભૂલી જાસે,* *ભૂલસે તારા ભૂતકાળ ને* *તારી જાત પણ ભૂલી જાસે,* *છોળ સંસાર ની વાત તું,* *તારી માત પણ ભૂલી જાસે.* *આવ્યા'તા તારે આંગણે* *એ અતિથિ ભૂલી જાસે,* *તારા જન્મ અને મોતની,* *સૌ તિથિ પણ ભૂલી જાસે.* *ભૂલી જશે એ ભાઈબંધો* *જેને ડૂબતા નેં તેં તાર્યાં,* *સંતાન ભૂલસે સમય વહે,* *તારી ભાર્યા  પણ ભૂલી જાસે.*

એક સરીખી...

એક સરીખી...  નામ અલગ રાખ્યાં છે કિન્તુ પીડા મળતી એક સરીખી,  કોઇ મિલનથી, કોઇ વિરહમાં, આંખો રડતી એક સરીખી.  કોઇ સમયની રાહ જુએ ને કોઇ સમયથી ભાગ્યા કરતાં,  શૂળ બનીને વાગે કાંટા, કાય કણસતી એક સરીખી.  આજ ઉડીને અહીં આવી તો કાલ ઉડીને ત્યાં બેસી ગઈ,  મન્દિર હો યા મસ્જિદ હોવે, ચકલી ચણતી એક સરીખી.  સૂરજના આથમવા ટાણે શાંત સરોવર સામે બેઠો,  એ પણ ડૂબ્યો, હું પણ ડૂબ્યો, ચડતી પડતી એક સરીખી.  એક વખતની વાત નથી આ કાયમની છે લમણાંકૂટ,  હું વળગ્યો કે ઈચ્છા વળગી, વાત સળગતી એક સરીખી.